.:ชนัญชิดาที่รัก:. รักนี้มอบแด่ภาพถ่าย กล้อง และกำลังใจ

สวัสดีค่ะทุกคน

ก่อนอื่นขอประชาสัมพันธ์บอร์ดนิดนึงน้า ~

เมื่อไม่กี่วันมานี้  ชลกับพี่ที่รู้จักคุ้นเคยกันคนหนึ่ง  ร่วมกันทำบอร์ดขึ้นมาค่ะ

เป็นบอร์ดเกี่ยวกับวาดรูป  ถ่ายภาพ  และแต่งรูป  ใครสนใจ  ก็เข้าไปอยู่บ้านหลังเดียวกันได้นะคะ

http://arts-box.tk/

บอร์ดยังไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่เพราะเพิ่งทำ  แต่ก็เข้าไปเยี่ยมเยียนกันบ้างก็ได้นะคะ

เมื่อวานนี้ไปงานทอดกฐินที่วัดป่าวิสุทธิชาติมาค่ะ

แต่ได้รูปมาไม่เยอะเท่าไหร่  แล้วก็ได้ไม่เต็มงานซะด้วย  แป่วววว

มาเริ่มกันเลยดีกว่าเนอะ

ออกจากบ้านมาตั้งแต่ตีห้าค่ะ
พอเริ่มเข้าหนองวัวซอ  เข้าหนองบัวลำภู  เริ่มมีหมอกหนาแล้วค่ะ  ดูสวย... แต่ก็น่ากลัว

แต่ถ่ายออกมา  มองไม่ค่อยจะเห็นหมอกเลย -*-

อันที่จริงพอมองไปตามถนนเบื้องหลังแล้ว  หมอกจะเต็มไปหมดเลยค่ะ

อย่างที่บอกว่านั่งรถตั้งแต่ตีห้า  ตะวันยังไม่โผล่เลยค่ะ

แต่นั่งไปนั่งมา  นอนไปนอนมา  เอ๊ะ!  อะไรนั่น !!!

ตะวันขึ้นแล้วค่ะ  ค่อยๆ เคลื่อนขึ้นๆ ให้ความรู้สึกดีมากๆ เลย

เมื่อขึ้นอย่างเต็มที่  ก็สว่างเลยค่ะ

ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน  พอเห็นแสงสว่างปุ๊บชลก็สลบบนรถปั๊บ (ฮ่า~)

ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ถึงทางเข้าวัดแล้วค่ะ... พอลงจากรถผุ๊บ  สิ่งแรกที่ได้ถ่ายคือ...

กระต่าย!!!

จากครั้งที่แล้วกระต่ายยังน้อยมาก  สิบยี่สิบกว่าตัวเอง  มาครั้งนี้.... โอววว  นับไม่ถ้วนเลยค่ะ

แต่ถ่ายมาได้ตัวเดียว  เพราะอะไร?  เดี๋ยวบอกหลังจากนี้นะคะ

เมื่อมาถึงวัดได้ไม่นาน  ก็ถึงเวลาตักบาตรกันแล้วค่ะ!

เมื่อก่อนที่วัดยังไม่มีที่ตักบาตรเลยนะคะ  แต่พอมาครั้งนี้  เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น

มีศาลาให้เราได้ยืนรอใส่บาตรอยู่ด้านหน้าประตูทางเข้าชั้นที่สองของวัดเลยค่ะ

ทางยาวมากๆ

ตอนแรกเห็นรถ  เห็นคนที่มาร่วมบุญด้วยแล้ว  ทำให้นึกย้อนกลับไปเมื่อมาวัดครั้งก่อนที่หลวงน้าฝากมาบอก

ท่านบอกว่าจะเป็นงานกฐินเล็กๆ นะ  แหม.... วันจริงนี่  เล็กแน่ๆ นะ

เมื่อเสร็จกิจตรงนี้กันเรียบร้อย  ทุกคนก็ไปที่ศาลากันแล้วค่ะ

มีการตระเตรียมอาหารกันแล้ว  เพื่อที่จะส่งต่อประเคนให้กับพระสงฆ์ค่ะ

(แหม... ไม่รู้สิ  แต่ชลคิดว่า  กล้องรู้ใจมากๆ ไม่ต้องถ่ายคนชัด  ถ่ายชัดแต่อาหารก็พอ  ฮ่าฮ่า)

พอส่งต่อจากพระสงฆ์  สู่ผู้ที่มานั่งรอรับอาหารต่อเป็นทอดๆ  ก็จะเป็นหน้าที่ของชลและพี่น้องที่จะต้องลำเลียงออกไปไว้ด้านนอกแล้วค่ะ

ยาวมากกกกกก

แต่ของกินเพียบกว่านี้ค่ะ  เยอะแยะจนวางไม่หวาดไม่ไหวกันเลยทีเดียว

กว่าจะลำเลียงอาหารเสร็จ  ก็เล่นเอาแข้งขาแทบจะไร้ความแข็งแรงกันเลยทีเดียว

ครบทุกอย่างแล้ว  ก็กลับไปรับศีลรับพรที่ศาลาค่ะ  แล้วก็ถึงเวลาทานแล้ว

ตอนนั้นชลไม่ได้ถ่ายนะคะ

เอาจริงๆ แล้ว  ตั้งแต่ลำเลียงอาหารเสร็จ  ชลก็ไม่ได้ถ่ายอะไรอีกเลยค่ะ

จนทานเสร็จ  จนงานกฐินเริ่มอย่างจริงจังแล้ว  ชลกลับไปฟุบกลับอยู่ที่กุฏิหลวงตากับเจ้าโชคดีซะงั้น

ตื่นขึ้นมาอีกทีคือทุกคน (ญาติๆ) กำลังจะเดินขึ้นไปหา (โกฏ) คุณยายซะแล้ว

ก็เลยสะลึมสะลือเดินตามขึ้นไป  โอยยยย  ปวดเมื่อยมากๆ เลยค่ะ

มาเหมือนไม่ได้มารับบุญเลยชล

เจอน้าบนโกฏยาย  น้าก็ถามหายไปไหนมาเนี่ย  พอบอกไปว่าหลับ  น้าก็หัวเราะแล้วก็พูดว่า

"ตายเลย  ตามหาตากล้องกันให้ควั่กตอนอยู่ในงาน  หาไม่เจอ"

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก  ขอโทษเด้อ  หลับเพลินมากอะ  ตื่นมาคุยกันคนอื่นเขายังสะลึมสะลืออยู่เลย ฮ่าฮ่า

ใกล้จะกลับแล้ว...  ก็เลยขอถ่ายภาพเล็กๆ น้อยๆ แถวกุฏิหลวงตาไว้หน่อยค่ะ

กลับถึงบ้านตอนประมาณเที่ยงๆ

ว่าจะออกมาร้านเน็ต  มาอัพ  แต่ไม่ไหวจริงๆ ค่ะ  ร่างกายล้าไปหมดเลย

เมื่อคืนก็สลบเหมือดตั้งกะสี่ทุ่ม (ไม่ใช่เวลานอนของชลเลยนะ  ปกติ นู่นนน ตีหนึ่งตีสอง)

ไปถึง... สรุปแล้วก็ไม่ได้รับบุญมากเท่าที่ควรนัก  ถึงจะทำบุญไปด้วย

แต่ตอนรับศีลรับพรอะไรก็ไม่ได้ไปรับกับเขาเลย  เฮ้อออออออ

เอาไว้ปีหน้า  จะอยู่ตลอดตั้งแต่ต้นจนจบให้ได้เลยค่ะ

รูปน้อย  ไม่ว่ากันเนาะ  รูปไม่สวยด้วย  เอาเป็นเอนทรี่ไดอารี่แล้วกัน

แล้วพบกันใหม่ครั้งต่อไปนะคะ

รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะทุกคน

สวัสดีค่ะ

ปล. ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจจากคราวที่แล้วนะคะ  ทำให้ชลยิ้มได้ทั้งวันเลยค่ะ

อิดิทเล็กน้อย

มองเห็นคอมเม้นของลูกสาวแคท Pochiri ทิ้งไว้  ก็เลยนึกขึ้นได้

เหตุที่ถ่ายกระต่ายมาได้แค่ตัวเดียว  ทั้งๆ ที่มีเป็นโข  ก็เพราะว่า..... หลับ !!!

ฮ่าฮ่าฮ่า  กระจ่างมั้ยคะ  หลับอย่างช่วยไม่ได้เลยจริงๆ  ตื่นมาก็ไม่มีอารมณ์ถ่ายอะไรแล้วล่ะค่ะ  ฮ่า ~