ในบางครั้ง... ใครหลายคนมักจะหลงลืมในบางสิ่งบางอย่างไป
ในบางครั้ง... ใครหลายคนก็มักจะมองข้ามบางอย่างไปเหมือนกัน
ในบางครั้งที่เรารู้สึกว่าเราถูกหลงลืมหรือถูกมองข้าม เรามักจะรู้สึกเจ็บปวด แต่ก็เป็นเพราะว่าแคร์ เพราะว่ารู้สึก เพราะว่าคอยมองอยู่ตลอดเวลา
พอเป็นอย่างนั้นแล้วมันก็เลยรู้สึกมากเลยทีเดียว
ที่จริงเราไม่เคยต้องการการตอบแทนใดๆ จากใครทั้งนั้น
เรารับฟัง เราเข้าใจ เราห่วงใยเขาในยามที่เขาไม่มีใคร เรารับรู้ได้ในทันทียามที่เขามีปัญหา...
แต่ยิ่งนานวันเข้า วันเวลาผ่านไป ทุกสิ่งที่เราทำมันอาจจะกลายเป็นแค่อากาศสำหรับคนเหล่านั้น
พอคิดอย่างนั้นแล้ว จู่ๆ เราก็รู้สึกอึดอัดและเจ็บปวดอย่างห้ามตัวเองไม่อยู่
เราไม่ใช่คนดีอะไร ถึงแม้เราจะบอกว่าไม่เคยคิดถึงผลตอบแทนอะไรก็เถอะ
แต่บางที... เราก็อยากให้เขามองเห็นและใส่ใจเราบ้าง
แต่มันก็คงจะเป็นไปได้ยาก พอคิดอย่างนั้นแล้ว..... ตอนนี้เราก็เลยอยากที่จะก้าวถอยออกมา
ถอยออกมาโดยที่คงไม่มีใครสังเกตเห็น
ถอยออกมาโดยที่ไม่มีใครรับรู้หรือสนใจ
แต่มันก็ยากมาก....
ยากมากจริงๆ